De hamstermolen uit

Zeg eens eerlijk. Hoe vaak heb je vandaag al gedacht: Ik ben druk.

Het is de standaard antwoord op de vraag hoe het gaat. Druk. We zijn chronisch, bijna verslavend, druk. We rennen, we vliegen, we vinken lijstjes af. En aan het einde van de dag ploffen we neer, met de vermoeide, maar valse voldoening dat we hard gewerkt hebben. Maar als je even, heel even, eerlijk bent tegen jezelf: voelt het niet alsof je vastzit in zo’n knalroze (ja, ik hou van roze, knalroze!) hamstermolen? Je zweet, je rent hard, je maakt kilometers, maar je bent geen centimeter vooruit gekomen in de dingen die er echt toe doen.

De grote vraag is: Wat bèn je nu écht aan het doen?

En nu komt de uitdaging. Je mag je werk niet noemen. Je mag je gezin niet noemen. De boodschappen laat je achterwegen. Ook doe je dit met de was.

Krijg je al een klam gevoel? Dat ongemak dat je voelt, die lichte paniek in je creatieve databank, is de erkenning dat ons leven vaak wordt gedomineerd door productiviteit zonder essentie. We voeren taken uit die onze molen draaiende houden, maar die ons niet voeden, niet uitdagen, en geen creatieve output geven waar we stiekem zo naar hunkeren.

En ja, stiekem willen we allemaal een klip en klaar antwoord op die vraag, iets wat we met trots kunnen uitspreken.

 

De psychologie van de ‘druk’ en waarom we er niet uitkomen

We moeten even snappen waarom we in die molen zitten, want het is geen toeval. Het is diep ingebakken in onze maatschappij en onze hersenen.

1. Het nuts-criterium. Vanaf het moment dat we stoppen met knutselen op de kleuterschool, wordt alles onderworpen aan het ‘nuts-criterium’. Wat levert het op? Levert het geen geld, status of een perfect opgeruimd huis op? Dan is het tijdverspilling. Deze interne criticus blokkeert elke vorm van frivole of intrinsieke actie.
2. De dopamine valstrik van het vinkje. We zijn verslaafd geraakt aan de kleine dopamine kick die we krijgen bij het afvinken van een taak.( ook ik als dopamine-junkie!) De molen beloont ons voor de hoeveelheid werk, niet voor de kwaliteit van ons leven. Het is makkelijker om vijftien kleine klusjes af te ronden dan één groot, onzeker creatief project te starten.
3. De angst voor de leegte. Als je uit de molen stapt, is er stilte. En stilte is eng. Die stilte confronteert je met de grote, zware vragen, of erger nog: met de chaos in je eigen hoofd (gelukkig heb ik mijn chaos-schriftjes om dat te kanaliseren, maar toch). Velen kiezen instinctief voor de veilige, bekende drukte, in plaats van de onzekere, maar noodzakelijke, leegte.

Dit is je ‘hamstermolen-diagnose’. Je rent om te rennen. Maar we gaan je eruit helpen, met een flinke duw.

 

De creatieve kwinkslag de schop onder de kont

Om uit die molen te komen, moet je stoppen met het denken in taken en beginnen met het denken in creatie. Je moet jezelf verplichten tot een activiteit die geen functioneel nut heeft in de molen, maar wel een existentiële noodzaak voor jou.

Je moet een bewuste, driedimensionale creatie tegenover de tweedimensionale lijstjes zetten.

Oke, even eerlijk, ik krijg echt vlekken als ik lees moet( één van de voordelen van ADHD;-0), dus ik bedoel natuurlijk je kunt!

• Het omzetten van energie. Al die energie die je nu verspilt aan het rennen in de molen, moet je omzetten in fysieke, tastbare output. Je bent niet aan het sporten, je bent aan het produceren. Beeldhouwen dwingt die chaotische, opgestapelde energie (hallo ADHD!) om zich te concentreren op het weghalen van materiaal. Dat is de meest gezonde vorm van kanalisatie die er is. Je bent de stoom aan het afblazen, maar dan met een blijvend resultaat.
• Het bouwen van je eigen tijdloosheid. Je bent nu bezig met dingen die over een week weer vergeten zijn. Een steen daarentegen is miljoenen jaren oud. Door met steen te werken, stap je uit die vluchtige, snelle tijd van de molen, en stap je in de geologische tijd. Je leert geduld, je leert langzaamheid, en je leert dat jouw inspanningen iets creëren dat de waan van de dag overstijgt.

Wat ben je nu echt aan het doen? Je bent de bouwer van je eigen innerlijke monument. Dat is het antwoord dat we zoeken.

 

        

 

Hoe je die sprong maakt volgens het strategische proces

De hamstermolen doorbreek je niet met een voornemen. Je doorbreekt hem met een strategisch, fysiek proces.

1. De kwetsbare eerste stap (de keuze). Je moet erkennen dat je een kunstenaar bent die vastzit in een administratief leven. Die erkenning is de kwetsbaarheid. Je maakt de keuze om tijd te investeren in iets wat op papier ’tijdverspilling’ lijkt.
2. Het frivole tegengif (de deur uit). Je creëert een activiteit die je dwingt om uit die ‘nut’s-focus’ te stappen. Beeldhouwen is bij uitstek frivool, want wat is het nut van een abstracte vorm die het licht vangt? Geen, en precies daarom is het zo essentieel.
3. De driedimensionale vraag. Je confronteert jezelf met de vraag: Wat heb ik vandaag gemaakt dat over een jaar nog bestaat en dat niet te maken heeft met geld of verplichtingen?

Om deze sprong te maken, heb je de juiste tools en de juiste omgeving nodig.

 

Samstone als de ontsnappingskit voor thuis

De eerste stap uit de molen is vaak de moeilijkste. Je bent moe, de drempel is hoog, en de bank lonkt.(dus zet ze vol in het zicht, of struikel er bijna over! 

Onze Samstone DIY-pakketjes zijn de ultieme ontsnappings-kit voor thuis. Ze zijn ontworpen om de drempel zo laag mogelijk te maken. Alles zit erin: de zachte, vergevingsgezinde speksteen, de juiste rasp. Je hoeft niet te zoeken, je hoeft niet te plannen. Je hoeft alleen maar te beginnen.

• Instant flow. Je ruilt de vluchtige dopamine van het doom-scrollen in voor de diepe, aardende flow van het raspen. Je bent bezig met het maken van de eerste, onvervalste, driedimensionale statement tegen de molen.
• Een tastbare overwinning. Elk Samstone beeld dat je maakt, is het bewijs dat je de molen hebt verlaten, al was het maar voor een uur. Het is het begin van jouw nieuwe, trotse antwoord op de vraag: Wat bèn je nu écht aan het doen?

De strippenkaart wordt je wekelijkse garantie op vrijheid

Wil je de molen structureel de rug toekeren? Wil je ervoor zorgen dat je wekelijks, zonder excuses, die creatieve daad stelt?

Dan is de strippenkaart voor de beeldhouwlessen in ons atelier in Leiden jouw onmisbare contract met je creatieve zelf.

• De verplichte vrijheid. Je boekt vaste uren (op de dinsdag/woensdagavond of overdag) in je agenda die gewijd zijn aan jouw essentie. Dit is een afspraak met jezelf die je niet kunt cancelen voor de was of een extra mail. Dit is de ultieme daad van self-care en discipline.
• De gedeelde schop onder de kont. In ons atelier word je omringd door anderen die óók de molen hebben verlaten. Alex en ik leveren de expertise, de uitdaging, en de structuur. Wij zorgen ervoor dat je niet verzandt in twijfel of stilstand. We praten je niet naar de mond; we geven je de eerlijke, droge humor en de technische kennis die je nodig hebt om verder te komen. We dwingen je om de chaos in je hoofd om te zetten in krachtige, abstracte beelden. Je gaat naar huis met het absolute, onweerlegbare bewijs dat je die week iets wezenlijks hebt gedaan.

 

Wat ben je nu echt aan het doen? Je bent aan het creëren. Je bent aan het bouwen. De meester over je eigen tijd. Dat is het enige antwoord dat ertoe doet. Durf de molen uit te springen, en pak de beitel.