Uit het hoofd, in de ronding

Er is een moment tijdens het beeldhouwen dat bijna niet in woorden te vangen is. Het is het moment waarop je stopt met vechten tegen de steen, stopt met het ‘willen’ van een resultaat, en simpelweg begint te volgen. In ons atelier in Leiden zie ik dat vaak gebeuren als mensen zich overgeven aan de zachte, ronde vormen. We noemen dat ook wel de overstap van de ratio naar de vrouwelijke energie.

Nu moet je niet denken dat dit alleen over vrouwen gaat, of over iets zweverigs. Vrouwelijke energie zit in ons allemaal. Het is de tegenhanger van de mannelijke energie die we in ons dagelijks leven zo vaak nodig hebben: het plannen, het analyseren, de doelgerichtheid en de logica. Maar als we eerlijk zijn, put die constante focus op ‘het doel’ ons soms behoorlijk uit.

Uit het hoofd, in de ronding

Onze maatschappij is nogal rationeel ingericht. We willen alles begrijpen en in hokjes plaatsen. Maar een steen laat zich niet altijd in een hokje dwingen. Juist door te kiezen voor vloeiende lijnen en zachte welvingen — denk aan de glooiing van een heup of de abstracte kromming van een schelp — dwing je je brein om een andere versnelling te kiezen.

Wanneer je een ronde vorm raspt, is er geen duidelijk begin of einde. Je handen maken een doorgaande beweging, een ritme dat je uit je hoofd en in je lichaam trekt. Met mijn ADHD-brein is dit de plek waar de storm in mijn hoofd gaat liggen. De ratio, die altijd maar probeert de chaos te ordenen, krijgt even vakantie. Er is geen ‘goed’ of ‘fout’ in een zachte lijn; er is alleen de beweging en het gevoel van de steen onder je vingers.

De wijsheid van de zachtheid

In het atelier hebben Alex en ik het vaak over ‘vormkracht’. Soms denken mensen dat kracht zit in scherpe hoeken en harde lijnen, maar er zit een enorme, stille kracht in zachtheid. Kijk maar naar water dat een rots uitslijpt. Die vrouwelijke energie is vloeibaar, ontvankelijk en geduldig.

Als je een torso maakt, bijvoorbeeld met ons grote DIY-pakket, word je uitgenodigd om die zachtheid te verkennen. Je leert dat een lichte buiging in de steen soms meer zegt dan een kaarsrechte lijn. Het vraagt om een ander soort kijken. Niet kijken met de bedoeling om te controleren, maar kijken om te ontdekken. Je geeft de steen de ruimte om te verschijnen.

Die transitie van de ratio naar de intuïtie is essentieel voor je welzijn. Het boek De verborgen taal van het lichaam beschrijft prachtig hoe het uiten van deze zachte energie via onze handen ons kan helpen om blokkades los te laten. Je geeft letterlijk vorm aan de zachtheid die je in jezelf misschien wat vaker de ruimte zou willen geven.

Verken jouw eigen zachte vormen

Heb je behoefte om even helemaal uit je hoofd te stappen en de kracht van de ronding te ervaren? In ons atelier in Leiden helpen we je graag om die vloeiende lijnen te ontdekken, of je nu een beginner bent of al vaker hebt gebeeldhouwd. Onze DIY-pakketten voor torso’s zijn bovendien de perfecte manier om thuis in je eigen bubbel die zachte, vrouwelijke energie de ruimte te geven. Ontdek de DIY-pakketten met ronde vormen of reserveer je plek voor een dag vol intuïtieve creatie.

Een zachte bedding voor jezelf

Ik zie vaak vrouwen in het atelier die de hele dag de ballen hoog hebben gehouden. Ze komen binnen met een strakke blik en een volle agenda in hun hoofd. En dan, na een uur werken aan die ene zachte curve, zie je de transformatie. De blik wordt zachter, de ademhaling dieper. Het beeldhouwen van ronde vormen werkt als een spiegel: door de steen zachtheid te geven, geef je die ook aan jezelf.

Het is een vorm van radicale zelfacceptatie. Je mag de scherpe randjes van de dag even laten vieren. Je hoeft niets te bewijzen. In die tussenruimte van de ronding vind je de rust waar we allemaal zo naar snakken. Het is die bruisende energie van het creëren, maar dan op een hele kalme, bedding-gevende manier.

Gun jezelf die overstap. Laat de ratio even voor wat hij is en vertrouw op de wijsheid van je handen. De steen weet de weg, en die weg is vaak veel zachter en mooier dan je hoofd van tevoren had kunnen bedenken.

Liefs, Simone