Je eigen pad volgen in een drukke wereld
Ken je dat gevoel? Dat je voor de schappen in de supermarkt staat en er alleen al vijftien soorten havermelk zijn? En dat is dan pas het begin van je dag. We leven in een wereld die aan elkaar hangt van keuzes, opties en de constante vraag: “Haal jij er wel uit wat erin zit?”
Soms word ik er eerlijk gezegd een beetje simpel van. Als ik op mijn telefoon kijk, zie ik mensen die om zes uur ’s ochtends al een ijsbad nemen, hun eigen granola maken en ondertussen een succesvolle business runnen vanuit hun hangmat. En dan zit ik daar, met mijn ADHD-hoofd dat nog probeert te begrijpen waar ik mijn autosleutels heb gelaten. Het is ontzettend lastig om je eigen pad te blijven volgen als de rest van de wereld met een neonbord de andere kant op wijst.
De valkuil van het ‘moeten’
Laten we even eerlijk zijn, we laten ons allemaal wel eens meeslepen door wat onze omgeving van ons verwacht. Je denkt dat je die ene cursus moet doen, dat je huis er altijd toonbaar uit moet zien of dat je elk weekend een sociaal hoogtepunt moet beleven. De grootste valkuil? Decision fatigue, oftewel keuzestress. Doordat we overal over na moeten denken, raakt de batterij van onze eigen intuïtie simpelweg leeg. We gaan op de automatische piloot leven en volgen het pad dat het meest platgetreden is, in plaats van het pad dat goed voelt voor ons.
Ik merk dat ook in het atelier. Mensen komen soms binnen met een heel strak plan: “Ik wil dit maken, want dat past mooi in mijn interieur.” Ze volgen een plaatje dat ze ergens hebben gezien. Maar halverwege het proces zie je de frustratie, omdat het beeld niet ‘leeft’. Ze volgen het pad van de perfectie, niet dat van henzelf.

De steen als kompas
Wat ik zo fijn vind aan creatief bezig zijn — en dan vooral het werken in steen — is dat het alle ruis uitschakelt. Als je met je handen in de steen zit, kun je niet scrollen. Je kunt niet multitasken. Je kunt alleen maar luisteren naar wat de steen je vertelt en wat er in jou gebeurt.
Beeldhouwen helpt je om je eigen pad te vinden in alle chaos. Waarom? Omdat steen geen ‘undo-knop’ heeft. Je moet keuzes maken op basis van het moment. Als je een stukje wegvijlt, is het weg. Dat dwingt je om heel dicht bij jezelf te blijven. Je leert weer te vertrouwen op je eigen gevoel in plaats van op de mening van je buurvrouw of die ene influencer.
In ons atelier in Leiden zeggen Alex en ik altijd: “De steen wijst de weg.” Dat klinkt misschien een beetje zweverig, maar het is heel praktisch. Als je durft los te laten hoe het ‘hoort’, ontstaat er ruimte voor wat er ‘is’. En dat is precies hoe je je eigen pad vindt. Door te experimenteren, fouten te maken en te ontdekken dat die imperfecties juist de boel interessant maken.
Hoe vind je jouw pad in de chaos?
Als je je overweldigd voelt door alles wat moet en kan, heb ik een paar kleine inzichten voor je om eens over na te denken terwijl je je koffie drinkt:
- Filter de ruis. Moet je dit echt doen, of denk je dat het moet omdat je het bij anderen ziet?
- Zoek de traagheid op. Je vindt je eigen stem niet in de snelle versnelling. Die hoor je pas als het stil wordt.
- Maak iets met je handen. Of het nu beeldhouwen is, tuinieren of koken zonder recept. Het haalt je uit je hoofd en brengt je terug in je lichaam.
Mijn eigen ‘chaos schriftjes’ staan vol met dit soort momenten. Als ik het even niet meer weet, begin ik te tekenen of te schrijven zonder plan. En meestal, na een paar pagina’s of een uur raspen aan een nieuwe brok albast, weet ik het weer. Dan voel ik die eigen kern weer, los van alle verwachtingen van buitenaf.
Tijd om je eigen vorm te ontdekken?
Voel je de behoefte om de wereld even buiten te sluiten en te luisteren naar je eigen creatieve stem? Onze Samstone DIY-pakketten zijn de perfecte manier om zonder druk te ontdekken wat er onder jouw handen wil ontstaan. Of kom gezellig langs in ons atelier in Leiden voor een workshop; een heerlijke plek om even helemaal jezelf te zijn tussen de stenen en gelijkgestemden. Ontdek onze DIY-pakketten in de webshop of boek een moment voor jezelf in het atelier
Je hoeft niet de berg te beklimmen die iedereen beklimt. Misschien is jouw pad wel een heel smal, kronkelig paadje door het bos waar toevallig hele mooie bloemen groeien. Dat is prima. Sterker nog, dat is veel leuker.
Gun jezelf de ruimte om te dwalen. In de steen en in het leven. Je komt er wel, op jouw tempo en op jouw manier.