Liever langzaam!

Hé jij! Leuk dat je er bent. Ik heb weer iets voor je om over te kauwen, iets wat me al een tijdje bezighoudt en waar ik graag mijn gedachten met je over deel. Het leven, weet je wel, met al zijn hobbels en bergen, en hoe we daarin toch die parels van rust en creativiteit kunnen vinden.

Dit keer duiken we in: Liever langzaam…

Ik weet zeker dat dit onderwerp je raakt, want we worstelen allemaal wel eens met de waan van de dag. Die constante druk, het gevoel dat je altijd ‘aan’ moet staan en dat je lijstje met dingen die ‘moeten’ langer wordt dan je lief is. Ik ga je meenemen op een reis langs mijn eigen ervaringen, wat ik heb geleerd en hoe ik (samen met mijn partner Alex, want twee weten meer dan één!) hiermee omga. Verwacht geen perfecte plaatjes, eerder een eerlijke blik op het dagelijkse leven, met een knipoog naar die onmisbare creatieve vonk. En natuurlijk, hoe je met een klein beetje aandacht en de juiste mindset, al heel veel kunt bereiken.

Want, laten we eerlijk zijn: de dagen vliegen voorbij. Werk, gezin, sociale verplichtingen… voor je het weet, is er weer een week om en heb je het gevoel dat je vooral aan het rennen was. Hoe vind je daarin dan nog de tijd om adem te halen, om bewust te leven en je creatieve kant te voeden? Geen zorgen, ik heb geen toverformule, maar wel wat handvatten en inzichten die jou kunnen helpen om die haast wat te verminderen en meer te genieten.

We gaan het hebben over de kunst van het vertragen, en hoe dat je kan helpen om meer rust en voldoening in je leven te vinden. Misschien denk je nu, ‘jeetje, nog meer op mijn to-do lijstje?’. Nee hoor, juist niet! Het gaat erom dat je kleine, behapbare stappen zet die bij jou passen. Ik geloof er heilig in dat creativiteit niet iets is voor de enkeling, maar een oerkracht die in ieder van ons schuilt. En dat hoeft echt niet altijd met een kwast of beitel te zijn. Soms is het gewoon even anders kijken, even stilstaan.

Denk eens aan dat moment dat je met je neus in een net geopend bloemblaadje ruikt in de tuin, of dat je op de bank zit met een kop thee en gewoon even door het raam staart naar de voorbijtrekkende wolken. Dat kan al een moment van pure creativiteit zijn, zonder dat je het doorhebt. Het gaat om die kleine momenten van aandacht, die we vaak over het hoofd zien. Alex en ik merken het ook elke dag in het atelier. Soms kom je binnen met je hoofd vol, en dan, door gewoon met je handen bezig te zijn met die mooie steen, valt alles van je af. Dat is de magie, de rust die ontstaat als je je focus verlegt.

De hectiek van alledag, herken je dit?

Laatst stond ik weer eens te zuchten bij de kassa in de supermarkt. Rij tot aan de rekken, natuurlijk. En mijn hoofd? Dat draaide overuren. Wat moest er nog gedaan worden voor het avondeten? Had ik die belangrijke mail al beantwoord? De was, de afspraak bij de tandarts, en oh ja, die deadline die dichterbij kwam… Herkenbaar? Ik wed van wel. Die constante stroom van gedachten, het gevoel dat je geleefd wordt in plaats van dat je leeft. Het is alsof we allemaal in een sneltrein zitten die maar doorraast, en af en toe vergeten we zelfs om uit het raam te kijken.

Als moeder, ondernemer, en iemand met ADHD, ken ik die chaos maar al te goed. Mijn hoofd is een soort creatieve databank, waar ideeën en to-do’s elkaar in rap tempo afwisselen. Dat is fantastisch voor het creëren, maar kan ook leiden tot een gevoel van overweldiging. Jarenlang heb ik geprobeerd om alles in één keer te doen, om overal tegelijk te zijn, en eerlijk gezegd: het putte me uit. De drang om productief te zijn, om altijd maar meer te doen, is zo diep ingebakken in onze maatschappij. Maar ik heb gemerkt dat ‘meer’ niet altijd ‘beter’ is. Sterker nog, vaak is het tegendeel waar.

Waarom langzamer levenen de voordelen van vertragen

Waarom zou je dan bewust langzamer willen leven? Nou, om te beginnen, het geeft je de ruimte om adem te halen. Letterlijk en figuurlijk. Als je altijd haast hebt, loop je het risico om de schoonheid en de kleine geluksmomenten van het leven te missen. De geur van versgebakken brood, het lachen van je kind, de zon op je gezicht tijdens een wandeling. Dit zijn de dingen die het leven zo waardevol maken, maar die we vaak over het hoofd zien als we te gehaast zijn.

Daarnaast biedt vertragen de kans om bewuster te zijn. Bewust van wat je eet, bewust van wat je zegt, bewust van hoe je je voelt. Dit leidt tot meer innerlijke rust en een dieper contact met jezelf. En geloof me, als je eenmaal die rust hebt ervaren, wil je niet meer terug naar de ratrace. Het is alsof je van een wazige foto ineens een haarscherp beeld krijgt.

En natuurlijk, last but not least: meer ruimte voor creativiteit. Als je hoofd vol zit met deadlines en verplichtingen, is er weinig plek voor nieuwe ideeën, voor speelsheid, voor dat experimentele waar ik zo van hou. Creativiteit floreert in een omgeving van rust en ruimte. Het is als een zaadje dat water en zonlicht nodig heeft om te groeien. Als je het constant onder druk zet, zal het nooit tot volle bloei komen.

Verbonden met de natuur is de wijsheid van permacultuur

Alex en ik zijn gek op onze volkstuin. Bijna elke zondag zijn we daar te vinden, met onze handen in de aarde, bezig met permacultuur. Voor degenen die het niet kennen: permacultuur is een manier van tuinieren (en leven!) waarbij je de natuur als voorbeeld neemt. Je werkt mét de natuur, niet ertegenin. Dat betekent observeren, geduldig zijn, en begrijpen dat alles met elkaar verbonden is. Je plant niet zomaar wat, maar kijkt wat er al is, hoe planten elkaar kunnen helpen, en hoe je een duurzaam ecosysteem creëert.

Dit is zo’n mooie metafoor voor het ‘langzamer leven’. In plaats van te forceren en te controleren, leer je te observeren en te reageren. Je accepteert dat sommige dingen tijd kosten, net zoals een zaadje niet van de ene op de andere dag een volwassen plant wordt. Het vraagt om geduld, om vertrouwen in het proces, en om de overtuiging dat de natuur haar eigen ritme heeft. En als je dat ritme volgt, word je beloond met overvloed. In onze tuin zien we dat elke week weer.

Het is in die tuin dat ik vaak de diepste rust vind. Geen telefoons, geen to-do lijstjes (nou ja, behalve die voor de tuin dan), alleen het geluid van vogels en de geur van aarde. Dat is voor mij de essentie van langzaam leven: je verbinden met wat echt is, met de basis.

Hoe begin je met vertragen, hoe kleine stapjes, groots effect

Oké, klinkt mooi, dat langzame leven. Maar hoe doe je dat dan, als je agenda barstensvol zit en je het gevoel hebt dat er constant aan je getrokken wordt? Geen zorgen, je hoeft je leven niet radicaal om te gooien. Begin met kleine stapjes, experimenteer, en kijk wat voor jou werkt.

1. De Chaos schriftjes methode voor een opgeruimd hoofd

Als ADHD’er is mijn hoofd vaak een kermis van gedachten. Om die chaos te managen, gebruik ik al jaren mijn chaos schriftjes methode. Ik heb altijd een notitieboekje bij me, en zodra er een gedachte, een idee, een taak of een vraag opkomt, schrijf ik die op. Zonder te filteren, zonder te oordelen. Gewoon, alles eruit gooien op papier. Dit creëert direct ruimte in mijn hoofd.

Als ik dan even een momentje rust heb, of aan het einde van de dag, kijk ik door mijn schriftje. Wat is belangrijk? Wat kan wachten? En wat kan direct gedeeld worden met Alex? Het is een manier om te vertragen, om mijn gedachten te ordenen, en om te voorkomen dat ik me overweldigd voel door alles wat ik ‘moet’ onthouden. Probeer het eens! Een simpele action list, een breindump, het maakt niet uit hoe je het noemt, als het maar helpt om de ruis te verminderen.

2. Bewuste momenten inlassen bijvoorbeeld jouw mini-retraites

Je hoeft niet direct een week naar een meditatiecentrum te gaan om te vertragen. Begin met bewuste momenten in je dag. Vijf minuten van onverdeelde aandacht kunnen al wonderen doen.

• De thee- of koffiepauze 2.0. Ga niet gehaast je thee drinken terwijl je mails checkt. Maak je kopje thee of koffie met aandacht, ruik de aroma’s, voel de warmte van de mok in je handen. Drink het op zonder afleiding, en geniet van elke slok.
• De ‘één ding tegelijk’ regel. Probeer eens één taak tegelijk te doen. Dus als je kookt, kook je. Zonder tv aan, zonder je telefoon in de hand. Voel de ingrediënten, ruik de geuren, geniet van het snijden. Je zult merken hoe rustgevend dit kan zijn.
• Wandelen zonder bestemming. Maak een korte wandeling door de buurt, zonder specifiek doel. Let op de kleine dingen: de bladeren aan de bomen, de geur van regen, het geluid van spelende kinderen. Dit is pure mindfulness in actie.

De kracht van stilte en focus, een brug naar beeldhouwen

En dan, dat vleugje beeldhouwen. Want je weet, stenen hebben mijn hart gestolen. Zelfs als je nog nooit een beitel hebt aangeraakt, kun je zoveel leren van de rust en concentratie die het werken met steen je geeft. Het gaat niet alleen om het eindresultaat, maar om het proces, om het voelen, om het laagje voor laagje de vorm te ontdekken die al in de steen zit. Dat is zo’n mooie metafoor voor het leven zelf, vind je niet? Soms moet je wat weghakken om tot de kern te komen, om te ontdekken wat er echt belangrijk is. En dat kan met een grote hamer, maar ook met een klein vijltje. Net als in het leven, soms is een grote verandering nodig, soms zijn het de kleine aanpassingen die het verschil maken.

In ons atelier, of als je thuis met een Samstone DIY-pakket werkt, stap je in een andere wereld. De geluiden van de beitels op steen, de geur van het steenstof, de focus die het van je vraagt – het dwingt je tot vertraging. Je kunt niet haasten als je met steen werkt. Een verkeerde slag, en je bent verder van huis. Het vraagt om geduld, precisie en overgave. Je leert luisteren naar de steen, naar wat hij je vertelt.

Een van de meest waardevolle lessen die ik uit het beeldhouwen heb geleerd, is dat imperfectie deel is van het proces. Een klein scheurtje in de steen, een onverwachte ader, dat is geen fout. Dat is karakter. Hetzelfde geldt voor het leven. Het zijn juist de ‘imperfecties’, de onverwachte wendingen, die ons vormen en ons uniek maken. Door dit te omarmen, kun je veel meer rust vinden.

Alex en ik en onze slow momenten

Alex en ik hebben ook onze momenten van haast, geloof me. Maar we hebben geleerd om bewust die slow momenten in te plassen. Naast de tuin, zijn dat vaak de zondagochtenden. Geen wekker, rustig wakker worden, een uitgebreid ontbijt met vers geplukte kruiden uit de tuin. Soms een wandeling langs de Vliet, gewoon even de benen strekken en het water zien stromen. Het zijn die momenten, die vaak spontaan ontstaan, die ons opladen en ons de energie geven voor de rest van de week.

En dan natuurlijk, het atelier. Voor ons is dat geen werk, dat is passie. Het is de plek waar we onze creativiteit de vrije loop kunnen laten, waar we mensen inspireren en zelf ook constant blijven leren. En dat kan alleen als we onszelf de ruimte geven om te ademen, om te experimenteren, om ‘liever langzaam’ te zijn. Die mentaliteit proberen we ook mee te geven in de lessen. Het gaat niet om de perfecte creatie in één dag, maar om het plezier van het proces, om het ontdekken van je eigen talenten, en om de rust die je vindt als je geconcentreerd bezig bent.

Ik hoop dat deze blog je heeft geïnspireerd om de waarde van vertragen te zien en om kleine stappen te zetten naar een bewuster en rustiger leven. Soms is het gewoon even dat zetje, die herinnering dat je niet alleen bent in je zoektocht naar een bewuster, creatiever en rustiger leven.